Aşınma önleyici ajanların prensibi

　　Kükürt giderici kullanmak, genellikle hidrojen sülfür (H2S) veya kükürt dioksit (SO2) gibi kükürt bileşiklerini bir gaz veya sıvı akışından uzaklaştırmak için belirli bir kimyasal veya fiziksel süreç kullanmayı içerir. Kesin yöntem tamamen uygulamaya (örneğin, doğal gaz, rafineri ürünleri veya santral baca gazı) ve kullanılan kükürt giderme maddesine bağlıdır.
　　1. Yaş Yıkama
　　Büyük ölçekli baca gazı kükürt giderme (FGD) için yaş yıkama yaygındır. Baca gazı, genellikle kireçtaşı veya kireç (CaCO3 veya Ca(OH)2) gibi alkali bir sorbentin ince bir spreyi veya bulamacı ile temas ettiği bir kuleye girer. Sorbent, SO2 ile kimyasal olarak reaksiyona girerek, daha sonra toplanan ve uzaklaştırılan kalsiyum sülfit/sülfat (alçı) gibi katı bir yan ürün oluşturur.
　　2. Amin/Kimyasal Absorpsiyon
　　Doğal gaz ve rafineri süreçlerinde (gaz tatlandırma), tersiyer amin (örneğin, MDEA) gibi bir sıvı kükürt giderici, bir absorpsiyon kolonundan dolaştırılır. Gaz akışı yukarı doğru, amin çözeltisine karşı akış yönünde akar ve bu çözelti H2S ve CO2'yi seçici olarak emer. Elde edilen "zengin" amin daha sonra, asit gazlarını serbest bırakmak için ısı uygulanan ayrı bir rejenerasyon kolonuna gönderilir ve "fakir" aminin geri dönüştürülmesine izin verilir.
　　3. Kuru/Katı Adsorpsiyon
　　Daha küçük ölçekli veya ince arıtma için, demir oksit (Fe2O3) peletleri veya aktif karbon gibi kuru kükürt gidericiler kullanılır. Gaz akışı, bu katı malzemenin dolu bir yatağından geçer. Kükürt bileşikleri, ortamın yüzeyine kimyasal veya fiziksel olarak adsorbe edilir. Doygun hale geldikten sonra, katı kükürt giderici ya değiştirilmeli ya da genellikle buharla sıyırma veya bir oksidasyon adımı yoluyla rejenerasyon yapılmalıdır.
　　Bu süreçler, çevresel düzenlemelere uymak ve aşağı yönlü ekipmanı korozyondan korumak için kritik öneme sahiptir.