Yağlayıcılık İyileştiricilerin prensibi, sınır ve karışık yağlama koşullarında temas eden metal yüzeyleri korumak için tasarlanmış, yağlayıcılardaki temel kimyasal katkı maddeleridir. Bu rejimler, yağlayıcı filmi hareketli parçaları tamamen ayırmak için çok ince olduğunda, metal-metal temasına ve potansiyel hasara yol açtığında ortaya çıkar.
Yağlayıcılık İyileştiricilerin temel prensibi, metal yüzeyde fedakâr koruyucu bir film oluşturmaktır. Temastan kaynaklanan yerel ısı ve basınç ("tribolojik stres" olarak bilinir) yüksek olduğunda, Yağlayıcılık İyileştiriciler kimyasal olarak aktive olur. Metal ile reaksiyona girerek dayanıklı, ancak daha yumuşak bir film oluştururlar - bir tribofilm.
Yaygın bir örnek, metal yüzeyle reaksiyona girerek cam benzeri bir polifosfat filmi oluşturan Çinko Dialkilditiyofosfat'tır (ZDDP). Bu ince, koruyucu tabaka (tipik olarak 50-150 nm kalınlığında) fiziksel bir bariyer görevi görür. Sert metal yüzeylerin birbirini aşındırması yerine, daha yumuşak tribofilm kayma gerilimini emer, aşındırıcı ve yapışkan aşınmayı en aza indirir.
Bu fedakâr kaplamayı sağlayarak, Yağlayıcılık İyileştiriciler sürtünmeyi azaltır, bileşen sıkışmasını önler ve motorların, dişlilerin ve hidrolik sistemlerin ömrünü önemli ölçüde uzatır.